دلم همچو کبوتری در صحرای عرفات پر میزند

آه .. عرفه .. !

چقدر منتظرت بودم

آنجا که همه حجاج بیت الله الحرام

در خیمه های خودشان

روضه عمویم ابوالفضل العباس (ع) را می خوانند

آنجا که مولایم

دست به سینه ..

نوکری عزاداران عمویش را می­کند

همانجا که

سخن از خیمه بی ستون است!!

جایی که حرفشان علقه و دستان علمدار است ...!!!

لعنه الله علی القوم الظالمین ...

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله الذی لیس لقضائه دافع و لا لعطائه مانع و لا کصنعه صنع صانع و هو الجواد الواسع فطر اجناس البدایع

...

اللهم اجعل غنای فی نفسی و الیقین فی قلبی و النور فی بصری و البصیره فی دینی

...

یا مولای

انت الذی مننت انت الذی انعمت انت الذی اجملت انت الذی افضلت انت الذی اکملت انت الذی رزقت انت الذی وفقت انت الذی اعطیت انا الذی اخطات انا الذی هممت انا الذی جهلت انا الذی غفلت انا الذی سهوت انا الذی اعتمدت انا الذی تعمدت

....

            منم و حسرت و درد و غم هجرت چه کنم

            منم و قصه ننوشته عشق چه کنم

            آنکه قلبم به غمش کرده گرفتار تویی

            آنکه افکند به دل حسرت دیدار تویی

            آنکه آتش زده بر دل بی تاب تویی

            آنکه لاله صفتان در قدمش خار تویی

            آنکه در طالع من گشته پدیدار تویی

            آنکه مستانگی اش شهره آفاق تویی

           آنکه سودای رخش در سر عشاق تویی

           آنکه آتش به رخ افروخت ز بیدار تویی

          آنکه شیرین ز غمش گشته چو فرهاد تویی

آنکه در کوچه معشوق گرفتار منم

آنکه حسرت به دلش ماند ز دلدار منم

آنکه یک لحظه تمامش شده بر باد منم

آنکه هیچش نکند نرگس تو یاد منم

آنکه از مستی چشمت شده بیمار منم

آنکه کرده است ز غم مویه بسیار منم

آنکه از کودکی اش نام تو می خواند منم

آنکه چشمش به امید تو به در ماند منم

آنکه در قله عشقت زده فریاد منم

دل شیرین گواه است که فرهاد منم

یا ستان جان مرا یا که ببخشا نظری

دلبرا عهد نما بر سر قبرم گذری

گر که بستانیم این جان بخدا دم مزنم

قصه مهر تو تو عالم دیگر ببرم

ور نهی پای به قبرم چه خوش آن روز شود

ظلمات است به یمن قدمت روز شود ...

التماس دعا از همه ی عزیزان